در این مجموعه، 7 مقاله دربارهٔ قلب و عروق را مرور کنید و از هر مقاله به مطالعات مرتبط برسید.
براساس شواهد مقایسه‌ای غیرمستقیم کنونی، تیرزپاتاید و سماگلوتاید ممکن است اثرات محافظتی مشابهی بر پیامدهای قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی عروقی داشته باشند.
مطالعه مقالهین متاآنالیز نشان می‌دهد که آگونیست‌های گیرنده GLP-1 نه‌تنها با کاهش وزن همراه هستند، بلکه ممکن است کاهش بیشتری در چربی اپیکارد نسبت به آنچه صرفاً بر اساس افت BMI انتظار می‌رود ایجاد کنند. از آنجا که EAT با بیماری‌های قلبی–عروقی مرتبط است، این یافته‌ها از این فرضیه حمایت می‌کنند که GLP-1RAها ممکن است بخشی از مزایای قلبی–متابولیک خود را از طریق تأثیر بر چربی احشایی اطراف قلب اعمال کنند؛ هرچند برای اثبات این اثر اختصاصی به مطالعات تصادفی‌سازی‌شده و مقایسه‌ای مستقیم نیاز است.
مطالعه مقالهتیرزپاتاید در مقایسه با سماگلوتاید در پیامدهای بالینی گوناگون با کاهش خطر قلبی-عروقی و مغزی-عروقی مطلوب‌تری مرتبط است، اگرچه برای تأیید قطعی علیت، کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده مورد نیاز است.
مطالعه مقالهدرمانهای کاردیومتابولیک مبتنی بر اینکرتین (آگونیست‌های گیرنده GLP-1 و آگونیست‌های دوگانه) ممکن است مزایای ثانویه‌ای در اصلاح محرک‌های رفتاری مقاوم در بیماری‌های قلبی-عروقی، مانند مصرف الکل و دخانیات، ارائه دهند.
مطالعه مقالهتجویز طولانی‌مدت تیرزپاتاید در بزرگسالان مبتلا به چاقی و پیش‌دیابت با کاهش پایدار در خطر پیش‌بینی‌شده ده‌ساله قلبی-عروقی مرتبط است که این امر پتانسیل آن را در پیشگیری اولیه برجسته می‌کند.
مطالعه مقالهتجویز تیرزپاتاید در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری‌های آترواسکلروتیک، در مقایسه با سیتاگلیپتین، خطر حوادث قلبی-عروقی را کاهش می‌دهد و هم‌زمان با پروفایل ایمنی مطلوب از جمله کاهش خطر عفونت‌های جدی مرتبط است.
مطالعه مقالهدر بزرگسالان مبتلا به چاقی و پرفشاری خون هم‌زمان، تیرزپاتاید می‌تواند گزینه‌ای کارآمد برای کنترل ترکیبی عوامل متابولیک و فشارخون باشد.
مطالعه مقاله